اسلام و نظامش را نمىتوان به اهل يك منطقه اختصاص داد كه اهل آن منطقه در برابر منطقهء ديگر قرار گرفته و حكومت آنها درصدد استضعاف و استعمار حكومت مجاور برآمده و با مردم خويش ، بيش از مسلمانان ديگر مناطق برادرى نمايند .
امّت اسلام ، امّت واحده است و همه بايد خدا را پرستش بنمايند ، و تعدد جوامع و امم و پرستش افراد و الهههايى غير خدا و اتّخاذ معبودهاى متعدد موجب شرك بوده و باطل مىباشد .
در قرآن مجيد مىفرمايد :
« إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ » ؛ « 1 »
« به تحقيق كه اين امّت شما امّت واحده است و تنها من پروردگار شمايم ، پس مرا پرستش كنيد » .
قرآن براى ناس ( مردم ) آمده است ، و به مردم خطاب كرده است :
" كعبه " اولين خانهاى است كه براى مردم بنياد شده است :
« إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّاسِ لَلَّذِى بِبَكَّةَ مُبارَكاً » . « 2 »
استفاده از آنچه در زمين است ، براى عموم مردم حلال و مباح مىباشد :
« يا أَيُّها النّاسُ كُلُوا مِمّا فِي الْأَرْضِ حَلالًا طَيّباً » . « 3 »
قرآن ، بيان و هدايت براى همه مردم است :
« هذا بَيانٌ لِلنّاسِ * هُدىً لِلنّاسِ » . « 4 »
هامش
( 1 ) . سوره انبياء ، آيه 92 .
( 2 ) . سوره آلعمران ، آيه 96 .
( 3 ) . سوره بقره ، آيه 168 .
( 4 ) . سوره آلعمران ، آيه 138 و 4 .