غيبت امام ، و نگرانى از بدى اوضاع و ابراز علاقه به ظهور حكومت حقّ ، و . . . و در مثل اين مورد ، گوينده بعيد را قريب ، و غايب را حاضر و بلكه گاهى مرده را زنده فرض مىكند و اظهار تأثر مىنمايد ، مخاطب هر كه باشد ، خواه بشنود يا نشنود ، مانند نوحه و مرثيه بر ميت كه به او خطاب مىشود ، و در صد جا او را مىخوانند ، و در اشعار از اينگونه خطابها بسيار است .
ثانياً : از كجا مىگوييد كه با خبر بودن امام و رسيدن ندا و سلام شيعيان به آن حضرت ، ملازمه دارد با اينكه حضرت در همه جا حضور حقيقى جسمانى داشته باشد ؟ !
كسى كه مىگويد : امام به اذن خدا در همه جا هست ، غرضش اين است كه از همه جا اطّلاع دارد ، و فاصلهء زمان و مكان ، مانع از علم و رؤيت آن حضرت نمىشود ، و سلام و خطاب مردم به او مىرسد ، خواه به توسط فطرس يا ملائكهء ديگر ، و خواه بدون واسطه .
در اينجا سخن از كيفيت و نحوهء علم و اطّلاع امام به سلام و خطاب ما ، و فرق بين سلام بعيد و قريب مطرح نيست ، و واقع اين موضوع هر نحو باشد ، به دعاى ندبه و مطالب حقّ ديگر ضرر نمىزند كه شما به باب استحباب زيارة النبى صلى الله عليه و آله و لو من بعيد » از " وسايل الشيعه " و غيره استشهاد كرده و مىگوييد پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود :
« من سلام امتم را از دور نمىشنوم بلكه ملائكهء الهى به من مىرسانند » ، مگر حال كه ملائكه سلام و خطاب را مىرسانند ، فرمود سلام نكنيد ؟
مقصد از اين احاديث همين است كه سلام به پيغمبر را ترك نكنيد و گمان ننماييد كه آن حضرت از سلام شما مطّلع نمىشود . اينگونه روايات همه مؤيد خطاب و ندا و سلام است ، و انگهى حقيقت و نحوهء اين شنيدن و رسيدن سلام و ندا بر ما معلوم نيست ، امّا لازم هر دو را كه علم پيغمبر و امام به ندا و سلام است ،
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 465
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٤٦٥