استشهاد مىكنيد بر اينكه امام همه جا حاضر نيست و گاهى مىگوييد چون « فطرس » سلام شيعه را به امام حسين عليه السلام مىرساند ، پس معلوم مىشود امام همه جا حاضر نيستند .
جوابش اين است كه : مگر ما مىگوييم امام در هر مجلس و مكان حضور دارند ؟ آنچه در اين مورد گفته مىشود و صحيح است ، اين است كه امام به هر كجا و هر مكان اراده كند به اذن اللَّه تعالى مىتواند برود ، و به احوال رعايا و شيعيان خود و آنچه تحت نظر ولايت او قرار گرفته ، ناظر و آگاه است .
و جملهء « فَبَلِّغْهُ مِنّا تَحِيَّةً وَسَلاماً » با اين معنى هيچ منافاتى ندارد ؛ زيرا ممكن است امام خودش از سلام و عرض ادب ما آگاه باشد ، ولى ما براى قابل شدن سلام و رفع موانع قبول ، از خداوند درخواست ابلاغ آن را مىكنيم ، مثل آنان كه در محضر پيغمبر يا در حرم پيغمبر از خدا مىخواهند كه تحيت آنها را به پيغمبر ابلاغ فرمايد .
و در موضوع ملائكهاى كه اعمال را به آن حضرت عرضه مىدارند و فطرس كه سلام شيعيان را مىرساند ، جوابش اين است كه اين هم دليل بر عدم علم امام نيست ، چنانچه ملائكهء حفظه ، دليل بر عدم علم خدا به اعمال مردم نيست .
هرچه آنجا بگوييم اينجا هم مىگوييم . اين امور برنامههايى است براى تربيت و تنبيه مردم ، و در واقع الطافى است از جانب خدا و هيچ يك دليل بر عدم علم خدا و پيغمبر و امام نمىشود .
رابعاً : اينكه مىگويد اگر امام در همه جا حاضر باشد لازم مىشود كه يك نفر ، چند نفر بلكه چند هزار نفر و بيشتر باشد ، جوابش اين است كه ما نمىگوييم امام در همه جا به معنايى كه شما مىگوييد حاضر هستند ولى مىگوييم امكان دارد كه در اماكن متعدد به نحوى از حضور حاضر باشند ، و فاصلهء زمان و مكان نسبت به ايشان برداشته شود .
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 467
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٤٦٧