كرده مىديد ؟ و آيا مع ذلك احتمال منافات مىداد ؟ انصافاً اين حقيقت از دعا كه استشهاد به قرآن است نكته علمى و جالبى را متضمن است و لطف تعبيرات آيات را نشان مىدهد ، و اين معنى را مىپروراند كه اجر رسالت ، مودّت عترت است و سودش براى خود مردم است و مانند اجرها و مزدهايى كه سودش را مزد گيرنده مىبرد نيست . و ديگر آنكه مودّت عترت ، راه خدا است و از كسانى خواسته مىشود كه بخواهند سالك راه خدا شوند .
" فخر رازى " در تفسير خود ، ( ج 7 ، ص 389 و 390 ) پس از مطالبى كه در اين زمينه دارد ، مىگويد : « إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » از باب قول شاعر است :
وَلا عَيْبَ فِيهِمْ غَيْرَ أَنَّ سُيُوفَهُمْ * بِها مِنْ قِراعِ الدّارِ عَيْنَ فَلُولٍ
« و عيبى نيست در ايشان غير از اينكه شمشيرهايشان از بس به زره پوشان خورده ، خرد شده است » .
پس معنى آيه اين مىشود كه : من طلب نمىكنم از اجر مگر اين را و اين در حقيقت اجر نيست .
4 - روايات اهل سنّت
روايات و احاديثى كه موافق با عقيدهء شيعه در تفسير اين آيه از طرق اهل سنّت وارد شده ، در جوامع بزرگ حديث و مسانيد و معاجم و تفاسير و تواريخ ، تخريج شده است كه از آن جمله چند حديث براى مزيد بصيرت و روشنى چشم دوستان اهل بيت در اينجا نقل مىكنيم :
1 - در تفسير ابى السعود ( ج 5 ، ص 34 ) و تفسير نسفى ( ج 4 ، ص 105 ) و كشاف ( ج 4 ، ص 219 و 220 ) و تفسير الواضح ( ج 25 ، ص 19 ) و تفسير قرطبى ( ج 16 ، ص 21 ) و تفسير فخر رازى ( ج 7 ، ص 390 ) و تفسير ابن كثير ( ج 4 ، ص