تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 456

مساهمون:

ص٤٥٦
112 ) و تفسير بيضاوى ( ج 4 ، ص 123 ) و تفسير نيشابورى و فتح القدير ( ص 537 ) و ذخائر العقبى ( ص 25 ) و طبرانى و ابن ابى حاتم و حاكم و احمد به نقل صواعق ( ص 168 ) و هيثمى در مجمع الزوائد ( ج 9 ، ص 168 و ج 7 ، ص 103 ) و احياء الميت به فضايل اهل البيت ( ح 2 ) از ابن منذور و ابن ابى حاتم و ابن مردويه در تفاسيرشان ، و طبرانى در معجم كبير و جماعت ديگر ، همه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه چون آيه مودّت نازل شد ، از آن حضرت سؤال شد كه نزديكانت كه بر ما مودّت و دوستى آنها واجب شده كيستند ؟ فرمود : « عَلِيٌّ وَفاطِمَةُ وَابْناهُما ؛ على و فاطمه و دو پسر آنها » . و اين حديث را معاصرين از اهل سنّت مانند عبدالفتاح مكى در كتاب " ملتقى الاصفياء في مناقب الامام على و السبطين و الزهراء " ( ص 11 ) و شيخ محمّد سعيد الكردى در « نشر الاعطار المحمدية في الديار الاسلاميه » ( ج 2 ، ص 52 ) روايت كرده‌اند . 2 - ابن حجر در صواعق ( ص 168 ) از ابوالشيخ و ديگران روايت كرده است كه آنها نيز از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند كه فرمود : « فِينا آلُ حم آيَةٌ لا يَحْفَظُ مَوَدَّتَنا إِلّا كُلُّ مُؤْمِنٍ . ثُمَّ قَرَأَ : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » » . و متقى در كنزالعمال ( ج 1 ، ص 218 ) آن را روايت كرده است و خلاصهء مضمون اين است كه مىفرمايد : در شأن ما آل حم ، آيه‌اى است كه حفظ نمىكند مودّت ما را مگر كسى كه مؤمن باشد ، سپس اين آيه را « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ . . . » قرائت فرمود . صاحب مجمع البيان مىفرمايد : به اين معنى كميت در اين شعر اشاره كرده است :