10 . دعاى ندبه و آيه مودّت
در جمله « ثُمَّ جَعَلْتَ أَجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فِي كِتابِكَ ، فَقُلْتَ : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » چند ايراد شده است :
1 - اينكه ضد قرآن است ؛ زيرا با آيه 104 سوره يوسف : « وَما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ » و آيه 86 سوره ص : « قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ » و آيات ديگر منافات دارد ، پس چگونه در آيه سوره شورى ، كه آيه مودّت است و در دعاى ندبه آورده شده ، خدا فرموده : بگو اجر رسالتم دوستى با اهل بيت من است ؟
چگونه يك جا مىفرمايد اجر از شما نمىخواهم ، و در جاى ديگر مىفرمايد مىخواهم ؟
2 - سوره شورى مكى است و آن وقت امام حسن و امام حسين عليهما السلام نبودند و اهل بيت و آيه تطهيرى نازل نشده بود ، تا اينكه خدا بفرمايد : به مشركين چنين بگو ؟
3 - مشركين ، رسالت آن حضرت را قبول نداشتند ، چگونه اولاد و عترت او را دوست بدارند و آن را اجر رسالت حساب كنند ؟
بنابراين تفسير آيه اين نيست كه بگو من اجرى نمىخواهم مگر مودّت