و بلندى است براى گفتار تمام انبيا .
جواب : اين جملهء دعاى ندبه از قرآن اقتباس شده و دليل بر قوّت متن آن است .
شما در آيه 49 و 50 از سوره مريم و آيه 83 و 84 سوره شعرا دقت كنيد و ببينيد دعاى ندبه با اين لطف تعبير چگونه مضمون اين آيات را بيان مىكند و قرآن و دعاى ندبه هر دو يك حقيقت را مىپرورانند و هيچگونه مخالفتى با هم ندارند .
در سوره شعرا آيه 83 و 84 ، از حضرت ابراهيم نقل مىفرمايد كه اينگونه از خدا مسألت كرد :
« رَبّ هَبْ لِى حُكْماً وَأَلْحِقْنِى بِالصّالِحِينَ * وَاجْعَلْ لِى لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ » ؛
« پروردگارم مرا حكمى عطا كن و به شايستگان ملحق ساز ، و براى من زبان راستى در آيندگان قرار ده » .
و در سوره مريم آيات 49 و 50 مىفرمايد :
« فَلَمّا اعْتَزَلَهُمْ وَما يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ وَكُلًاّ جَعَلْنا نَبِيّاً * وَوَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا وَجَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيّاً » ؛
« چون ابراهيم از آنها و آنچه كه غير از خدا مىپرستيدند كناره گيرى كرد ، اسحق و يعقوب را به او بخشيديم و همه را نبىّ گردانيديم و از رحمت خودمان به آنها بخشيديم و براى ايشان ( يعقوب و اسحاق و ابراهيم ) لسان صدق علىّ قرار داديم » .
حال ملاحظه فرماييد جملهاى كه در دعاى ندبه است ، مضمون همين آيات است و هيچ مخالفتى با قرآن در آن تصور نمىشود .
شما چطور اين جمله را با قرآن مخالف مىگيريد ؟ بر حسب اين آيات ، نه سؤال حضرت ابراهيم از خدا قابل انكار است و نه اجابت خدا ، شما مىگوييد
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 416
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٤١٦