7 . دعاى ندبه و آيه : « وَاجْعَل لِى لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ »
ايراد ديگرى به متن دعاى ندبه شده است كه : اين جمله كه راجع به حضرت ابراهيم - على نبينا و آله و عليه السلام - مىگويد :
« وَسَأَلَكَ لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ ، فَأَجَبْتَهُ وَجَعَلْتَ ذلِكَ عَلِيّاً » .
با قرآن مخالف است ؛ يعنى حضرت ابراهيم از تو سؤال كرد براى او زبان راستى قرار دهى در آيندگان ، پس اجابت كردى او را و قرار دادى آن را علىّ و اين افترا به قرآن و حضرت ابراهيم است ؛ زيرا حضرت ابراهيم ، چنانكه در قرآن سوره شعرا آيه 84 گفته : « وَاجْعَل لِى لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ » و مقصود او اين بوده است كه آيندگان از امم دربارهء او خوشگفتار باشند و دروغ به او نبندند و تهمتهايى كه به حضرت داوود و سليمان و عيسى عليهم السلام زدند به او نزنند و خدا او را اجابت كرده و تمام امّتها ، چه يهود و چه نصارى و چه مسلمين ، به حضرت ابراهيم خوشبين و او را قبول دارند ، و او را بت شكن مىدانند و اين تناسبى با جمله « وَجَعَلْتَ ذلِكَ عَلِيّاً » ندارد . خدا در كجاى قرآن حضرت ابراهيم يا مقصود او را على قرار داد ؟ اصلًا « او را على قرار دادى » معنى ندارد . بله مقصود از « عليّاً » در سوره مريم ارتفاع