تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 397

مساهمون:

ص٣٩٧
جلو آورد ، و اجراى برنامه‌هاى نجات‌دهنده و آزادىبخش اسلام را به طور يكپارچه و دربست و جهانى تا ظهور حضرت بقية اللَّه صاحب الزمان - عجل اللَّه تعالى فرجه - به تأخير و تعويق انداخت . اين مصيبت از هر مصيبت بالاتر بود كه با آن همه سفارش‌هاى پيغمبر صلى الله عليه و آله و اعلام‌هاى متعدد و با آن تعيين رسمى و تاريخى غدير ، و با آن همه تأكيدات رسا ، براى حبّ جاه و كينه‌هايى كه از مولاى متقيان على عليه السلام از غزوه بدر و احد و خيبر و حنين و احزاب و غير اينها در دل داشتند ، آن يگانه مرد حقّ و عدالت و پيشواى لايق و عالم و فاتح را كنار گذاشتند و چون خويشاوندان مشرك و مستبد و استثمارگر آنها را - كه سدّ راه نجات جوامع محروم و مانع از پيشرفت دين توحيد و برنامه‌هاى الهى و مترقّى اسلام و مهاجم به حوزه دين و دعوت خدا بودند - از ميان برداشته بود ، با او به مخالفت برخاستند و با اشتباه‌كارى و نيرنگ و اغفال مردم ، يكى از اساسىترين برنامه‌هاى اسلام را پايمال كرده و جامعه را تا امروز ، گرفتار اين همه مفاسد و دردسرها و نابسامانىها ساختند . ساير مفاسد هم از اينجا ايجاد شد و موضوعى كه بايد به آن توجّه بيشتر شود ، همين است . لذا در دعاى انقلابى و سياسى ندبه هم در مقدمه ، همين مصيبت مطرح شده است . مع ذلك ، در جمله‌هايى از اين دعا ، سخن از امامان ديگر و مصايبى كه در راه هدايت خلق متحمل شدند ، نيز گفته شده ، از جمله : « لَمْ يُمْتَثَلْ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله فِي الْهادِينَ بَعْدَ الْهادِينَ ، . . . فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ ، وَسُبِيَ مَنْ سُبِيَ ، وَأُقْصِيَ مَنْ أُقْصِيَ » ؛ « فرمان رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء هدايت كنندگان پى در پى اطاعت نشد . . . شخصيت‌هايى كشته شدند ، عدّه‌اى اسير گشتند و دسته‌اى از وطن آواره