شيعه اماميه اين را گفته و حتى اهل سنّت هم به ايشان آن را نسبت ندادهاند . بله ! فقط در مورد محمّد حنفيه نقل شده ، كه برخى از فِرَق كيسانيه « 1 » ، كه قرنها منقرض شده و از بين رفتهاند ، اين عقيده را داشتهاند كه وى در كوه رضوى اقامت گزيده است .
اين مطلب نيز كه آن حضرت در عصر غيبت ، در مكان معيّنى قرار ندارند ؛ بلكه به هرجا و هر مكان بخواهند تشريف مىبرند و وظايفى را كه دارند انجام مىدهند و اين ما هستيم كه آن حضرت را نمىبينيم ، صحيح است و در همين دعاى ندبه در اين جمله :
« بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنّا » ؛
« جانم به فدايت اى كه از چشم ما نهانى ؛ ولى از اجتماع ما به دور نيستى » .
به اين معنى تصريح شده است ، و از نهج البلاغه و اخبار و احاديث ديگر نيز استفاده مىشود « 2 » و در عبارت يكى از زيارات است :
« السَّلامُ عَلَى الْإِمامِ الْغائِبِ عَنِ الْأَبْصارِ الْحاضِرِ فِي الْأَمْصارِ » ؛
« سلام بر آن امامى كه از چشمها پنهان و حاضر در شهرها است » .
هامش
( 1 ) . كيسانيه فِرق متعددى بودهاند : فرقهاى مىگفتند محمّد حنفيه نمرده و غيبت كرده و جايشمعلوم نيست . فرقهاى مىگفتند : در جبال رضوى مقيم شده و فرقهء ديگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللَّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد . بالجمله فرق و اختلافات زياد داشتند و آنها كه گفتند در كوه رضوى است يك فرقه از كيسانيه بودهاند . ( رجوع شود به فرق الشيعه نوبختى ، ص 26 - 36 ؛ التبصير ، ص 34 - 38 ) .
( 2 ) . رجوع شود به نهج البلاغه ، خطبه 150 كه ابتداى آن اين است : « وأخذوا يميناً وشمالًا » ؛ و غيبت شيخ طوسى ، ص 102 و منتخب الاثر نگارنده ، باب 27 فصل 2 ، ص 257 و 262 .