تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 291

مساهمون:

ص٢٩١
نه كرسى فلك نهد انديشه زير پاى * تا بوسه بر ركاب قزل ارسلان دهد
و چرا و چرا ؟ لذا در پاسخ اين چراها ، اين نظر را اظهار كردند ، و آنچه را كه نمىتواند به خدا نسبت پيدا كند ، به خدا نسبت دادند ، و به خدا افترا زدند و گفتند : سلطنت وديعه الهى است كه به امثال ضحّاك و چنگيز و هلاكو و معاويه و يزيد و ديگر خون آشامان تاريخ اعطا مىكند . ديگر فكر نكردند اين افرادى كه در طول تاريخ ملل حكومت يافتند و جنايت‌هاى بزرگ و قتل عام شهرها و كشورگشايىها و استعباد و غارت ملل مغلوب را افتخار خود شمردند و از رحم و انصاف بىبهره بودند ، چگونه مشمول موهبت الهى مىشدند و اين چه موهبتى است كه اين آثار شوم را دارد ؟ ! اگر طاعون و و با و سرطان موهبت باشد ، باز هم اين حكومت‌ها موهبت نيست . قرآن مجيد در يك جملهء كوتاه چه رسا و جامع فرموده است : « إِنّي جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً قالَ وَمِن ذُرّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظّالِمِينَ » . « 1 » اين حكومت‌ها با نظام امامت و در دو قطب مخالف و متضاد قرار دارند . مظاهر حكومت‌هاى سلطنتى پايتخت‌هايى مثل مداين و اصطخر و دمشق و بغداد و غرناطه و قاهره و آكره‌روم و اسلامبول و پاريس و پكن و توكيو و لندن تا تهران و اصفهان ، و كاخ‌هايى مانند كاخ اكبرشاه و كاخ‌هاى تيسفون و اهرام مصر و صدها بناهاى تكبرانگيز ديگر است . مظاهر نظام امامت ، مدينه متواضع محمّد صلى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 124 .