افرادى از خواص بندگان شايسته خود ، كه انسان مافوقند ، عطا مىكند و دارندگان آن منصب ، كارگزاران خدا و نگهبان امر و شرع خدا ، و گواهان بر خلق خدا و دست پروردگان خدا ، و در قيامت ، مدافع پيروان خود و شفعاى آنها مىباشند .
وارد بهشت نشود مگر كسى كه آنها را بشناسد و آنها نيز او را بشناسند ، و وارد آتش نشود مگر كسى كه آنها را انكار كند و آنها او را انكار نمايند .
كتاب خدا و سنّت پيغمبر صلى الله عليه و آله فقط توسط آنان شرح و تفسير مىشود . هركس تند رفته باشد ، بايد به سوى آنها باز گردد و آنان كه كند مىروند ، بايد خود را به امام برسانند .
امامان مانند نجوم آسمانند ؛ هر زمان يكى از آنان از دنيا برود ، ديگرى قائم مقام او مىشود . اگر سخن بگويند ، حقّ و راست مىگويند . و اگر سكوت كنند ، كسى بر آنان پيشى نمىگيرد . درهاى حكم و حكمتهاى خدا در اختيار امام است .
امام حيات علم و مرگ جهل است ، بردبارىاش از دانايىاش آگاهى مىدهد و ظاهرش از باطنش . امام از حقّ و قرآن جدا نمىشود و قرآن و حق نيز از امام جدا نمىشوند .
امامان اركان اسلام و پناهگاه مردم مىباشند و حقّ به واسطه آنها به نصاب و معيار خود قرار مىگيرد . آنان راسخان در علم هستند ، خدا آنان را برگزيده و بلند گردانيده است . هركس به امام تمسك جويد و در كشتى ولايت و ايمان به او بنشيند ، نجات مىيابد .
آيات كريمه قرآن در شأن آنها نازل شده و گنجهاى علم خدا به آنها عطا شده و زمين از وجود امام خالى نخواهد ماند . امام يا ظاهر و آشكار است ، يا غايب و پنهان از انظار .
امام رهبر سياسى و فكرى و خليفهء خدا و حاكم و ولى امر است ؛ يعنى همه اين مقامات از شؤون او است . او از جانب خدا ولىّ امر و حاكم و خليفه است ،
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 279
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٧٩