و اولويت به اموال و نفوس مردم دارد و بر اداره امور و كارها ، و احقاق حقوق و دفع و رفع ظلم ، و اجراى احكام و سياسات ، و برقرار كردن عدالت در بين مردم ، و حفظ نظام و تأمين امنيت و آسايش خلق ، و عمران زمين و فراهم ساختن وسايل ترقّى و تعالى براى همگان ، ولايت دارد . امر ، امر او و فرمان ، فرمان او است . « 1 » علماى كلام ، " امامت " را تعريف فرمودهاند كه : رياست بر كلّيه امور دين و دنياى مردم است به واسطهء پيغمبر . نواحى شخصيت امام متعدد است و به اعتبار اين نواحى ، امام لقب خاص دارد . مثلًا يكى از القاب امام ، خليفة اللَّه است ؛ وقتى از سوى خدا در نظر گرفته مىشود ، وقتى ولى اللَّه خوانده مىشود ، بيشتر نظر به وسعت و گسترش اختيارات و توسعه منطقهء نفوذ امر او و اولويتش بر اموال و انفس و جهات ديگر است . وقتى او را وصى مىگويند ، جنبهء اختصاص او به پيغمبر و انتخاب او براى امور مربوط به پيغمبر و امام سابق و محرميت او به اسرار و مأموريتهاى خاص ، و پاسدارى از امانات مهمّ الهى در نظر گرفته مىشود .
هامش
( 1 ) . آنچه در اينجا از اوصاف امام نوشته شد ، اقتباس از قرآن مجيد و اخبار معتبر و نهج البلاغه است .