3 . پرسش : نظام امامت ، با « توحيد » خداوند متعال چه رابطهاى دارد ؟
پاسخ : مسأله امامت از مسايل مهمى است كه علاوه بر آنكه خود اصل است ، با ساير عقايد اسلامى مرتبط است و مخصوصاً از اصل توحيد كه مصدر اصول ديگر است ، مايه و اصالت مىگيرد . عقيده توحيد در ابعاد و اقسام متعددى كه دارد ، خود به خود عقيدهء به نظام الهى امامت را - طبق برداشتى كه شيعه از آن دارد - فرا مىگيرد ، و ميزان و معيار در تشخيص هر عقيده اسلامى ، اين است كه به منبع صاف و زلال عقيدهء توحيد اتصال داشته باشد .
از باب مثال : عقيده " نبوّت و وحى " ، بر اساس همين عقيده به توحيد و علم و حكمت و قدرت خداوند متعال استوار است .
وضع و تقنين قوانين ، و تشريع شرايع و احكام ، و بالاخره تكليف و الزام مردم به انجام يا ترك هر كار ، فقط سزاوار خداوند متعال است كه مالك همه و حاكم بر همه است ، و به مصالح و مفاسد و ظاهر و باطن و تمام اسرار وجود اين انسان ( موجودى كه بر خودش هنوز ناشناخته مانده ) عالم و آگاه است . و بالاخره نبوّت از جهت اصل و مصدرش ، وحى خداى يگانه و ارتباط با غيب جهان و صاحب و مالك حقيقى و خالق عالم است . و از جهت محتوا ، تشريعات و اوامر و نواهى