« وَاللَّهِ الَّذِي لا إِلهَ إِلّا هُوَ ! أَنَّهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ » ؛
« سوگند به خدايى كه غير از او نيست كه آنچه گفتم و انجام دادم به امر خدا بود » .
حارث برگشت و مىگفت :
« اللَّهُمَّ إِنْ كانَ ما يَقُولُ مُحَمَّدُ حَقّاً فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّمآءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَلِيمٍ » ؛
« خدايا اگر آنچه مىگويد حقّ است ، بر ما از آسمان سنگ ببار يا عذاب دردناكى را بر ما بفرست » .
برحسب روايت ، در همان زمان سنگى از آسمان بر سرش آمد و هلاك شد . « 1 » از مجموع آنچه در تعريف امامت بيان شد ، مفهوم امامت به حسب اصطلاح و به حسب معناى اعم آن ، كه شامل امامت انبيا است ، شناخته شد و دانسته شد :
نقطه مهم و حساسى كه از جهت كبرى و صغرى و كلى و مصداق مورد نظر و معركه آرا و اختلاف انظار بوده است ، همان مفهوم اصطلاحى آن است و لذا با شناخت اين مفهوم در مسأله امامت ، مهمترين موضوع مورد بحث و نقطه امتياز فرقه محقّه اماميه از طوايف ديگر مسلمين معلوم مىشود ، و خلاصه آن اين است كه :
مديريت اسلامى و امامت و رياست بر كلّيه امور دين و دنياى مردم به اصطفا و انتصاب خدا است كه به وسيله پيغمبر و نصّ او اعلام و ابلاغ مىشود و روشهاى ديگر در مديريت و نظام و اداره به شكلهايى كه در بين مسلمين پس از رحلت پيغمبر صلى الله عليه و آله جلو آمد و به شكلهاى گوناگونى كه در جهان معاصر وجود دارد ، شرعى نمىباشد .
هامش
( 1 ) . تفصيل و متن اين معجزه را مىتوانيد در كتابهايى مثل منهاج الكرامه و شواهد التنزيل و الغدير و كتابهاى تفسير ملاحظه نماييد . ( تفسير صافى ، ج 1 ، ص 633 ) .