همچنين رزق كرامندى كه خدا به وفور به بندگان مؤمن خود مىرساند ، بندگانى كه فروتنى نسبت به صاحبان زور و زر را رد كردند و از سطح ذلّت و خوارى بسى فراتر قرار گرفتند . مگر پروردگار ما سبحانه و تعالى نگفته است : «
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ
- هر كه خدا را پرهيزگارى كند براى او راهى براى بيرون شدن قرار خواهد داد * و از جايى كه گمانش را ندارد روزيش مىدهد » « 29 » .
[ 51 ] «
وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
- و آنان كه در ردّ آيات ما مىكوشند و مىخواهند با ما معاجزه كنند ، اهل دوزخند . » آنان كه نهايت سعى و كوشش خود را در راه عاجز و بىاثر ساختن آيات خدا ، بر حسب پندار خودشان ، به كار مىبرند ، يعنى در مسير آنها مشكل مىتراشند يا اجراى آنها را به تأخير مىاندازند و با آنها مىستيزند يا آنها را تكذيب يا تأويل مىكنند ، براستى كه اهل دوزخند .
اين گروه مىكوشند كه عجز و ناتوانى را از طريق ستيزه و رويارو شدن با آيات به آنها بچسبانند ، بر خلاف مؤمنان كه نسبت به آيات تسليمند و مىگويند :
هر چه از نزد پروردگار ما آمده جاى مناقشه و مجادله ندارد .
دستههايى در شمار آن گروه در مىآيند و عبارتند از :
آنان كه مستقيما آيات را تكذيب مىكنند و دروغ مىانگارند .
آنان كه آيات را تأويل مىكنند و از مواضع خود تحريف و جابجا مىكنند ، مانند عالمان بد كه خدمتگزاران پادشاهانند .
آنان كه اجراى احكام آيات را به عهدهء تأخير مىافكنند همچون حكّام بيدادگر .
/ 92 و بالأخره آنان كه آيات را در حدودى تنگ محبوس و محدود مىسازند .
كلمهء « معاجزين » از معاجزة بر وزن مفاعلة مىآيد يعنى گرداندن
هامش
( 29 ) - سورهء طلاق ، ذيل آيهء 2 و صدر آيهء 3 .