مهلت داده و آن گاه هنگامى كه حجّت بر آنها تمام شده آنان را گرفتار ساخته است ؟
«
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ
- چه بسيار قريههايى را كه ستم پيشه بودند و من مهلتشان دادم ، آن گاه آنها را فرو گرفتم . و بازگشت همه نزد من است . » آنها كجا رفتند ؟ مگر نه به سوى خدا ؟ آرى ، ذات سبحان او از فوت وقت پروايى ندارد ، و كسى كه از فوت وقت بيمى ندارد به انتقام گيرى نمىشتابد .
[ 49 ] وظيفهء پيامبر همانا رساندن رسالت و پيام به مردم است ، تا تهديد كنندهاى براى آنان باشد در برابر عذاب سخت و در صورتى كه بر نافرمانى اصرار ورزند . با آن كه پيامبر مژده رسان نيز مىباشد روند آيه در اينجا بر جنبهء بيم دهندگى تكيه مىكند زيرا چارچوب كلّى گفت و گو در اينجا موضوع تكذيب و عذاب آن است .
«
قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ
- بگو اى مردم ! من براى شما هشدار دهندهاى آشكارم . » [ 50 ] «
فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
- پس آنان را كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند ، آمرزش و رزقى كرامند است . » كسى كه در كنار رسالت بايستد و بدان و به پيامبر ايمان بياورد و به موجب آن رسالت كار نيك كند ، بيگمان به دو جايزه نايل مىشود : اول آمرزش و افكندن بار گناهان ، و دوم رزق كرامند ، يعنى رزقى كه كرامت انسان را مىافزايد ، زيرا نوعى رزق نيز وجود دارد كه كرامت را مىبرد و سبب خوارى مىشود .
/ 91 در اين آيه تنها آنچه بر آخرت دلالت مىكند نيامده بلكه شامل دنيا نيز مىشود . بدين معنى كه آمرزش و پوشاندن گناهان و پاكسازى واقعيّت فردى و اجتماعى از آثار انحراف و فساد و تزكيهء نفس از پليدى رشك و كينهها ، همهء اينها نعمتهايى بزرگ است كه خدا در دنيا نيز بر مؤمنان فرو مىبارد .