بكشد ، چنان است كه همهء مردم را كشته باشد . و هر كس كه به او حيات بخشد چون كسى است كه همهء مردم را حيات بخشيده باشد » آمده است كه : كسى كه شخصى را با گمراه ساختن او به صورت مرده درآورد مانند آن است كه تمام مردم را كشته است و كسى كه ديگرى را با هدايتش زندگى بخشد مثل آن است كه تمام مردم را زنده كرده است .
و كسى كه زنا مىكند و موجب مىشود فرزندانى زنا زاده پديد آيند كه در كوچهها پرورش يابند مثل آن است كه آنها را كشته باشد ، زيرا آن فرزندان خانوادهاى ندارند كه آنها را به قصد تربيت سرپرستى كند و تبديل به موجوداتى وحشى مىشوند كه براى جامعه مزاحمت مىآفرينند ، زيرا صفات نيك و مواهب فضيلت ساز در وجودشان مىميرد و در مقابل تمام صفات بد در آنها رشد مىيابد ، و اين همان قتل معنوى است .
وقتى مردى از امام رضا ( ع ) پرسيد : اى زادهء پيامبر خدا ، كدام سختتر است ، قتل يا زنا ؟ امام به دو پاسخ داد : « زنا از قتل سختتر است » .
آن مرد باز پرسيد اى پسر رسول خدا ، براى چه ؟
امام ( ع ) پاسخ داد : براى آن كه كسى كه بر اثر زنا زاده شود فرزندانى خواهد يافت .
و چه بسا كه تمام آنها نسلى از منحرفان را پديد آورند ، در حالى كه اگر كسى جان ديگرى را بگيرد ، جان يك تن را به وسيلهء اين قتل از ميان برده است امّا در مورد اوّل ، زنا كار عملا نسلهايى را كشته است .
«
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً
- و هر كه اين كارها كند ، عقوبت گناه خود را مىبيند . » طبيعى است كه پاداش كار خود را ببيند ، و در حديث آمده است :
« اثام درّهاى از درّههاى جهنّم و از مس گداخته است ، و زمينش از سنگهاى سياه باشد ، و جاى كسى است كه سواى خداى تعالى را پرستيده است ، و كسى كه ديگرى را كه خدا ريختن خونش را حرام كرده كشته است ، و زنا كاران