شرح آيات : گونهاى ديگر از قتل
[ 68 ] «
وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
- و آنان كه با خداى يكتا خداى ديگرى نمىگيرند . . . » يعنى به هيچ سلطهء مادّى سر فرود نمىآورند و گردن نمىنهند ، و تسليم آنها فقط نسبت به خداست ، و در منطق ايشان تنها اوست كه صاحب سلطهء مطلق است نه ديگرى .
«
وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ
- و كسى را كه خدا كشتنش را حرام كرده - مگر به حق - نمىكشند و زنا نمىكنند . . . » يعنى شخصى را كه ريختن خونش حرام است نمىكشند و مرتكب كار زشت زنا نمىشوند . امّا پرسش اين است كه چرا از زنا بيدرنگ پس از قتل ياد شده است ؟
پاسخ اين است كه قتل دو گونه است :
1 - قتل از طريق گرفتن جان .
2 - قتل از طريق ربودن روح انسانيّت با بدى تربيت و جهت دادن ، و نيز با از ميان بردن عقل و اراده در نفس انسان ، پس اگر انسان عواطف نيكو و شخصيّت ايمانيش سلب شود بر او دشوارتر و سختتر از آن است كه با گرفتن جان يا ريختن خونش كشته شود .
در تفسير اين آيهء كريم «
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ / 484 قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً
« 36 » - از اين رو بر بنى اسراييل مقرّر داشتيم كه هر كس كس ديگر را نه به قصاص قتل كسى يا ارتكاب فسادى بر روى زمين ،
هامش
( 36 ) - المائدة / 32 .