پذيرفت ، از اين رو اين بنده به سبب دعاى آن مؤمن عاقبت به خير خواهد شد . سخن پيامبر خدا بدان مرد رسيد ، پس توبه كرد و روى به درگاه خدا آورد ، و به فرمانبردارى از خداى عزّ و جلّ پرداخت ، هفت روز از اين ماجرا نگذشت كه بخشى از قلمرو اسلام را غارت كردند و پيامبر خدا گروهى را به تعقيب غارتگران فرستاد - و آن مرد يكى از اعزام شدگان بود - و در آن معركه به فيض شهادت رسيد » . « 39 » [ 71 ] «
وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً
- و هر كه توبه كند و كار شايسته كند به شايستگى نزد خدا بازگردد . » يعنى آن كس كه توبه مىكند و به كردار شايسته مىپردازد ، براستى به خداى مهربان توبه مىكند .
صفات بندگان رحمان
/ 487
1 - گواهى به دروغ نمىدهند
[ 72 ] «
وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ
- و آنان كه به دروغ شهادت نمىدهند . . . » همانا بندگان رحمان به دروغ گواهى باطل نمىدهند ، و از سوى ديگر سخن را جز در زمان و مكان مناسب ادا نمىكنند ، چه احساس مىكنند كه سخن جزئى از كردار انسان است ، چنان كه پيامبر ( ص ) به عربى صحرانشين كه از او پرسيد : آيا خدا ما را به خاطر آنچه مىگوييم به حساب مىكشد ؟ گفت :
« آيا مردم را جز به سبب نتايج حاصل از زبانهايشان ، با بينيهايشان به دوزخ مىكشند ؟ » .
و در حديثى ديگر از امام صادق ( ع ) آمده است كه گفت :
« اگر مردم مىدانستند كه سخنشان جزئى از كردارشان است بيگمان از
هامش
( 39 ) - همان مأخذ ، ص 35 .