كه به بهترين راهها رهنمون است و كتابى است كه در آن تفصيل و بيان و تحصيل وجود دارد » . « 12 » «
وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً
- پيامبر گفت : اى پروردگار من ، قوم من اين قرآن را ترك گفتند . » پيامبر روز قيامت امّتش را نزد خدا به داورى مىكشاند ، زيرا عمل به قرآن را ترك كردند .
اين آيه چنين دلالت مىكند ، و سنّت شريف به همين نحو آمده است . امام باقر - عليه السّلام - از جدّش ، پيامبر خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - روايت كند كه گفت :
« روز قيامت ، من نخستين اعزام شونده به نزد خداى مسلّط و با جبروت هستم . و كتابش و اهل بيتم و سپس امّتم . آن گاه از ايشان مىپرسم كه با كتاب خدا و اهل بيت من چه كرديد ؟ » . « 13 » بگذار امروز - و پيش از آن كه فرصت از دست برود - از خود بپرسيم : آيا حقّى را كه قرآن بر ما دارد ادا كردهايم ؟
وقتى روز قيامت پيامبر مىآيد كه دربارهء قوم خود گواهى دهد ، آيا به سود ما گواهى مىدهد يا به زيان و ضدّ ما ؟
حقّا مىترسيم كه بر ضدّ ما گواهى دهد . پس در اين صورت معارف قرآن در فرهنگ ما كجاست ؟ ! / 424 و آموزشهاى اخلاقى در رفتار ما كجاست ؟ ! و احكام آن در سياست و قضاوت و قوانين سرزمين ما كجاست ؟ و آيا ما مسلمانانى قرآنى هستيم ، و فرق ميان آن كه به قرآن ايمان ندارد با آن كه بدان ايمان دارد ولى آن را به كلّى كنار گذاشته چيست ؟
براستى ، قلب مؤمن چون به پيامبر و اهل بيت او - عليه و عليهم السّلام -
هامش
( 12 ) - تفسير نور الثقلين ، ج 4 ، ص 13 .
( 13 ) - همان مأخذ .