كه قرآن را به دو سفارش مىكنند گوش بسپارد ؟ قلب او تقريبا از خود بى خود مىشود - مىگوييم قلب او تقريبا از خود بى خود مىشود ، از بيم آن كه مبادا حقّ كتاب پروردگار خود را نپرداخته باشد .
پيامبر خدا ( ص ) مىگويد :
« قرآن هدايت از گمراهى ، و روشنگرى از نابينايى ، و بازگشت از لغزش ، و نور از تيرگى ، و پرتوهايى از نو پديدها ، و باز دارنده از هلاك و نابودى ، و رهيابى از كجروى ، و بيان آزمونها ، و رسيدن از دنيا به آخرت است ، و در آن كمال دينتان وجود دارد ، و هيچ كس از قرآن روى نتابد مگر آن كه به سوى دوزخ روان شود » . « 14 » و امام صادق - عليه السّلام - گويد :
« قرآن را ، قرآن را بپاييد ! همانا روز قيامت آيهء و سورهء قرآن مىآيد تا هزار مرتبه و جايگاه را ( در بهشت ) به تصوّر آرى ، و مىگويد : اگر مرا نگاه مىداشتى تو را بدانجا مىرساندم » . « 15 » پس آيا به قرآن برمىگرديم و در بهشت بدان درجات بلند ، و رستگارى و سعادت در دنيا مىرسيم ؟ اميدواريم خدا ما را بر آن توفيق دهد .
/ 425 [ 31 ] در آيات گذشته از رهبرى مخالف با پيامبر در اجتماع سخن رفت كه همان از سببهاى دور كردن مردم از ارزشهاى رسالتى است كه در وحى الهى نمودار مىشود ، و اكنون اين آيه بدان امر با تأكيد تصريح مىكند كه اين سنّت الهى كه بايد قلّه و اوج حق باشد همان رهبرى مكتبى است و ، در واقع باطل را نيز قلّه و اوجى است كه همان رهبرى باطل است ، و انسان در ميان اين و آن راه خويش را خود بر مىگزيند .
«
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ
- اين چنين هر پيامبرى را از ميان مجرمان دشمنى پديد آورديم . »
هامش
( 14 ) - همان مأخذ ، ص 14 .
( 15 ) - همان مأخذ .