بسيارند كسانى كه از دوستانى بد پيروى مىكنند كه مردم را با دعوت به نافرمانيها از كتاب و ذكر خدا باز مىدارند ، و پيداست كه مسئلهء دوستان بد آن است كه با قدرى خوش خدمتى انسان را از ياد خدا مشغول و سرگرم مىكنند ، و از اين رو سزاوار است كه مؤمن از مجالس لهو و لغو و سرگرمى و بيهوده و جلسات وقت گذرانان دورى جويد و در باغهاى بهشت مأوى گيرد كه همانا مجالس دانشمندان و حلقههاى قرآن و مدارس علم و جلسات كار و اقدام در راه خداست .
اين شيطان كه تو را به نافرمانى مىخواند در ساعت سختى تو را تنها وا مىنهد ، و بدين عنوان كه از خداوند پروردگار جهانيان مىهراسد تو را وامىگذارد ، و در حديث آمده است كه شيطان روز قيامت به روى پيروان خود آب دهان مىافكند .
«
وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولًا
- و اين شيطان همواره آدمى را تنها مىگذارد . »
براى آن كه پيامبر طرف مقابل ما نباشد
[ 30 ] براى آن كه شفيع گرامى ، طرف مقابل ما نباشد ، و سرور و پيشواى ما كه / 423 مهربانترين مردم نسبت به بندگان خداست بر ضدّ ما گواهى ندهد ، ناگزير بايد در گلزارهاى قرآن به سر بريم و آن را مونس تنهايى خود و حكمروا بر اجتماع ، و داور هنگام مرافعه ، و پيشواى طريق ، و رهنما به هنگام پياپى آمدن فتنهها و آزمونها قرار دهيم .
در حديث پشت در پشت از امام صادق - عليه السّلام - از پدرانش ، از پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - آمده است كه گفت :
« هر گاه فتنهها همچون پيمودن شبى تيره بر شما مشتبه شد به قرآن متوسّل شويد ، كه قرآن شفيعى است كه شفاعتش را بپذيرند و دشمن ستيزى است كه تصديقش كنند ، و هر كس را كه آن را فراروى خود قرار دهد به بهشت رهبرى مىكند ، و هر كس را كه آن را پشت سر خود نهد به دوزخ مىراند ، و راهنمايى است