خانه وجود دارد بخورد .
در تاريخ آمده است كه :
وقتى پيامبر خدا يكى از اصحاب خود را به غزوه يا گروهى تكاور مىفرستاد ، آن شخص كليد خانهاش را به برادر دينى خود ( يعنى كسى كه پيامبر ميان آن دو عقد برادرى بسته بود ) مىسپرد ، و به او مىگفت : هر چه و هر قدر خواستى بر گير ، ولى اين امانتداران از استفاده از اين اجازه خوددارى مىكردند تا آنجا كه بسا خوراك در آن خانه فاسد مىشد . پس خداوند اين آيه را نازل كرد : « 42 » و اسلام به دوست وفادار همان موقعيّتى را داد كه خويشاوند دارد و گفت :
«
أَوْ صَدِيقِكُمْ
- يا خانهء دوستتان . . . » و در حديث از امام صادق ( ع ) آمده است :
« از عظمت احترام دوست اين است كه او را از لحاظ هم خويى و اعتماد و ساده بودن با هم ، و ترك رودربايستى به منزلهء خود شخص و پدر و برادر و پسر قرار دادهاند » « 43 » .
«
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً
- و گناهى مرتكب نشدهايد اگر با هم بخوريد يا جدا جدا . . . » / 365 پس خانواده مىتوانند همگى بر سر يك سفرهء غذا گرد آيند يا فقط افرادى بر سر سفره حاضر شوند چنان كه برادر با برادر و دوست با دوست خود هم خوراك شوند .
«
فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَكَةً طَيِّبَةً
- چون به خانهاى داخل شويد بر خودتان سلام كنيد . اين تحيّتى است مبارك و پاكيزه از جانب خدا . . . » واجب است كه دلها دوست و الفت گرفته ، و به صف در آمده در يك سپاه
هامش
( 42 ) - همان مأخذ ، ص 625 .
( 43 ) - همان مأخذ ، ص 626 .