چه بسا همكاريهايى كه از مجلس خوراك آغاز شده ، حتى انقلابهاى رسالتى بيشتر از نظير چنين مناسبتهايى شروع شده است ، پس هنگامى كه نفوس به يكديگر نزديك شود و پردههاى ميان انسان و برادرش ، دور از چشم و گوش ديگر مردم ، برداشته شود ، آنجاست كه انسان به گفت و گو از آنچه مورد نظر اوست مىپردازد و غمها و مشكلات خود را با برادرش در ميان مىگذارد و در نتيجه فضاهاى مناسب گفت و شنود و تبادل افكار براى گرد آوردن امكانات و توانمنديهاى گوناگون و از ميان بردن دشواريها به وجود مىآورد .
در واقع گردهماييهاى خانوادگى در اسلام همان خشتهاى اوّل و اساسى در زمينهء مقاومت و پايدارى و فداكارى در جامعهء اسلامى است . ممكن است انسان نتواند در برابر ستيزهگريهاى روزگار و سركشيهاى گردنكشان ايستادگى كند و به تنهايى به پيروزى برسد ، ولى هنگامى كه با خويشاوندان و آشنايان خود بنشيند و با آنان همكارى كند مىتواند چنين كند زيرا نيرويى در خود احساس مىكند كه او را با دلاورى به رويارويى با هر ستيزه و مبارزهاى بر مىانگيزد .
از آنجا كه نشستن بر سر سفرهها با يكديگر متضمّن فوايد اجتماعى بزرگ است ، مىبينيم كه اسلام اين امر را تشويق مىكند ، و اگر در كشورهايى كه طاغوت بر آنها حكمرواست روابط اجتماعى استوار و فعّال باشد بيگمان شمشير سركشى و طاغوت منشى مىشكند ، زيرا در آن هنگام طاغوت افراد را جدا جدا نمىزند بلكه خانواده به خانواده مىزند ، و خانوادهء نيرومند و بهم پيوستهء فعّال صخره ايست سخت كه از پاى در نمىآيد ، و اگر سر تا سر جامعه از طريق فرماندهيهاى خود به همكارى با يكديگر پردازند ، بيگمان طاغوت مسلّط بر گردن مردم سقوط مىكند .
/ 364 قرآن كريم سپس حكمى ديگر مىدهد كه به روابط اجتماعى حرارت و دلچسبى مىبخشد و مىگويد :
«
أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُ
- يا خانههايى كه كليدهاى آنها نزد شماست . . . » پس وقتى مالك كليد خانهء خود را به كسى مىدهد ، آن كس مىتواند - به موجب فحواى عمل - كه خبر از رضايت قلبى مالك مىدهد ، خوراكى را كه در آن