زيرا اين هر دو امر در نگهدارى مرد يا زن از زناكارى به هم كمك مىكنند ، مگر نه آن كه آغاز زنا همانا يك نگاه دزدانه است ؟ !
حدود شرعى حجاب
«
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ
- و زينتهاى خود را جز آن مقدار كه پيداست آشكار نكنند و مقنعههاى خود را تا گريبان فرو گذارند . . . » اين بخش از آيه حجاب شرعى را كه واجب است زن مسلمان مراعات كند ، بيان مىكند . و اين حجاب چنان كه بعضى فقيهان آن را تفسير كردهاند ، و در احاديث آمده اين است كه واجب است زن تمام پيكر خود را بپوشاند بجز چهره ، و دو كف دست و دو قدم و سورمهء چشم و حنا و انگشترى كه ظاهر ساختن آنها جايز است ، وانگهى بر زن واجب است كه روسرى يا مقنعهاى بپوشد كه سينه و گردن را بپوشاند .
در حديثى از ابى عبد اللَّه صادق - عليه السّلام - كه يكى از يارانش از او پرسيده آمده است كه : ( راوى ) گفت : به حضرتش گفتم : مرد كدام بخش از اندامهاى زنى را كه محرم او نيست مىتواند ببيند ؟ فرمود « چهره و دو كف دست و دو قدم » . « 16 » / 303 زن در دورهء جاهليّت نيز روسرى مىپوشيد ، ولى زينت خود را بر مردان آشكار مىكرد ، بدين گونه كه روسرى را پشت گوش خود مىافكند ، تا گوشوارههايش آشكار شود ، و گردن و گلو و قسمتى از سينهء خود را نيز آشكار مىساخت و در نتيجه زيباييها و جذابيّتهاى خود را نمايش مىداد . آن گاه اين آيه آمد كه به زنان مؤمنان دستور مىدهد مقنعه بپوشند به گونهاى كه موى و گوشها و گردنها و سينههايشان پيدا نباشد . در روايتى پشت در پشت از امام ابى جعفر باقر
هامش
( 16 ) - همان مأخذ ، ص 589 .