تحريك كند ، و شايد از مضامين اين آيه آن است كه زن كفش / 305 يا نعلينى بپوشد كه هنگام راه رفتن وى از آن صدايى برخيزد كه مردم را متوجّه او كند ، در حالى كه اگر آن پايپوش نمىبود كسى هنگام عبور وى به دو توجّهى نمىكرد .
«
وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
- اى مؤمنان ، همه به درگاه خدا توبه كنيد ، باشد كه رستگار شويد . » انسان معصوم آفريده نشده است ، در اين صورت شگفت نيست اگر به لغزشهاى نافرمانى در افتد ، ولى شگفت اين است كه آن لغزشها را با توبه چاره و درمان نكند . پيامبر ( ص ) هر روز صد بار از پروردگار خود آمرزش مىطلبيد .
[ 32 ] اسلام مردم را به زناشويى تشويق مىكند تا كانالى پاكيزه براى نيرومندترين غريزه بشر باشد ، از اين رو خداى سبحان گويد :
«
وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ
- عزبهايتان را و غلامان و كنيزان خود را كه شايسته باشند ، همسر دهيد . » زيرا آنان بشرى هستند كه همان غرايز و همان نيازمنديهاى شما را دارند .
« أيّم » مفرد « أيامى » است و كلمهاى است كه بر كسى اطلاق مىشود كه زناشويى نكرده ، خواه زن يا مرد ، امّا فراهم ساختن وسايل و تسهيلات لازم براى همسرى مسئوليّتى است اجتماعى همانند ديگر مسئوليّتها .
اين آيه جوان عزب و زناشويى ناكرده را شامل مىشود خواه آزاد باشد يا بنده ، كه بر اجتماع واجب است تمام آنها را همسر دهد .
از آنجا كه بزرگترين موانع روانى در برابر زناشويى بيم از مخارج عائلهمندى است ، پروردگار سبحان ، اين مانع را بدين گفتهء خود بر طرف مىسازد كه :
«
إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
- اگر بينوا باشند خدا به كرم خود توانگرشان خواهد ساخت ، كه خدا گشايش دهنده و داناست . » پس قدرت او فراخ و فضل او گسترده است ، و علم او بر هر چيزى احاطه