آن ، و جهت دادن به غريزه بر طبق آن . نگهدارى و حفاظ بر شرمگاه از ناحيه بهداشتى نيز هست ، و آن از طريق عدم زيادهروى در شهوت و پايبند بودن به راههاى شرعى آن است .
[ 6 ] «
إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ
- جز بر همسران يا آنچه به ملكيّت خود در آوردهاند . . . » / 152 از كنيزان .
«
فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ
- كه ( در نزديكى با آنان ) مورد سرزنش قرار نمىگيرند . » يعنى نزد خدا از اين بابت مؤاخذه نمىشوند ، زيرا شهوتهايشان را در محل مناسب خود به كار بردهاند . و شايد در اين آيه اشاره به خطا بودن دورى جستن كلّى از شهوتهاست ، و اين كه وسوسههاى شيطان است كه در دل كسانى كه به اندازهء متعارف خود به ممارست شهوتها مىپردازند ، بذر سرزنش مىكارد ، و بر مؤمن است كه بدان اعتنايى نكند .
[ 7 ] «
فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ
- و كسانى كه غير از اين دو بجويند از حدّ خويش تجاوز كردهاند . » كسانى كه در خور مجازات در دنيا با حدود شرعى هستند و در آخرت با عذاب خوار كننده . « العادى » يا « المعتدى » : كسى است كه از حدود تجاوز كند .
در اين آيه فساد هر گونه بهره گيرى از شهوت در غير مورد خود بيان شده است ، چون بر انگيختن شهوت با نگريستن به زن بيگانه ، و عكس عريان ، و فيلمهاى جنسى ( سكسى ) ، يا با شنيدن داستانهاى عشقى .
امّا نوادر جنسى ، و عادت پنهانى ( استمناء ) ، و سپوختن چارپايان ، اين آيه به صراحت از حرام بودن آنها سخن مىگويد .
و در حديث از امير مؤمنان - عليه السّلام - آمده است :
« بنده از خداوند بسيار دور است اگر همّت او صرف شرمگاه و شكمش