مىپردازد ، بلكه زكات كامل است ، / 151 و زكات هر چيز بر حسب همان چيز و مناسب با آن است . پس زكات دانش انتشار و پراكندن آن و زكات مقام بذل و بخشش آن ، و زكات مال انفاق و پخش كردن آن ، و زكات تندرستى فعاليّت است .
در واقع نگرش مؤمنان به زندگى از خشوع و تسليم آنان است به حق كه در رسالتهاى پروردگارشان تجسّم و تبلور پذيرفته است . پس براى آن كه نسبت به خدا خاشع و تسليم محض هستند به شرايع و قوانين او عمل مىكنند ، و پروردگارشان را به وسيلهء انفاق بر نعمتهايى كه داده است سپاس مىگزارند زيرا هر نعمتى را از او مىدانند ، و كلمهء « فاعلون » از « معطون عطا كنندگان » فرق دارد ، زيرا استمرار و دوام انفاق پياپى را مىرساند و رفتار است نه حالتى زودگذر ، يعنى كردار و كارشان همان زكات است . حقيقت اين است كه زكات در قرآن همواره قرينهء صلات ( نماز ) آمده ، و نماز جز با زكات پذيرفته نمىشود و اسلام بر آن تأكيد كرده است .
در حديثى از امام صادق ( ع ) آمده است :
« كسى كه يك قيراط از زكات خوددارى كند ، نه مؤمن است نه مسلمان و نه كرامتى دارد » « 5 » .
4 - محدود ساختن و مهار كردن شهوتها
[ 5 ] خداوند انسان را داراى غرايز گوناگون آفريده است ، و اين نيست مگر براى آن كه از آنها بهره برد ، امّا به شكلى مناسب . و تنها مؤمنانند كه از اين غرايز به مصلحت خود بهره مىكشند ، زيرا بر نفس خود تسلّط دارند ، و از سركشى شهوتها ، با خشوع و تسليم به حق ، جلوگيرى مىكنند .
«
وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ
- و آنان كه شرمگاه خود را نگه مىدارند . » « حفظ » در اينجا يعنى نگهدارى به اضافهء پايبندى به شريعت و مراعات
هامش
( 5 ) - همان مصدر ، ص 529 .