دقيقتر از كلمهء « رد كنندگان باز گردانندگان » است ، چه علاقهء شديد مؤمنان را بر حفظ اموال ديگران بيان مىكند ، پس فكر و همّتشان تنها بر اين نيست كه امانت را به هر صورت باشد بر گردانند بلكه همواره آن را « مراعات » و نگاهدارى مىكنند و بر آن مراقبت و محافظت دارند شايد بيشتر از دارائيهاى شخصى خود ، تا آن را به صاحبش بازگردانند ، ( البته مؤمنان چنين هستند ) در حالى كه بيشتر مردم را مىبينيم نگهداريشان از دارائيهاى شخصى خود به مراتب بيشتر از دارايى ديگران است كه نزد آنهاست .
همچنين پيمان را با پايدارى بر آن ، و تأكيد پايبندى بدان مراعات مىكنند ، و از بزرگترين پيمانهايى كه مؤمنان چنان كه بايد آن را مراعات مىكنند ، پيمان ولايت است كه آن را به شايستگانش ادا مىكنند . در احاديث اهل بيت ، - عليهم السّلام - تفسير پيمان به ولايت آمده است .
/ 154
6 - مراقبت بر واجبات و حدود
[ 9 ] قرآن پس از بيان اين مجموعه از صفات ما را ياد آور اهميّت مراقبت بر نماز مىشود . شايد نمازى كه در اوّل صفات ذكر كرده است از اين يك كه در پايان صفات مؤمن آورده است تفاوت داشته باشد . در حالى كه خشوع ( و تسليم محض به حق ) در نماز يعنى خود نماز كه همان اصل و حقيقت ايمان است ، امّا مراقبت بر نماز يعنى مراقبت و محافظت بر حدود آن ، و اين تأثير و انعكاسى را كه تمام ابعاد زندگى يك فرد بر نماز مىگذارد روشن مىسازد ، پس هر انحرافى در هر بعدى بر نماز او اثر مىگذارد . و همچنين محافظت و مراقبت بر نماز به معنى پايبندى به ديگر حدود شرعى است ، و مؤمنان در حدود و شرايط احكام شرعى به نام جوهر و اساس آن سستى نمىورزند ، مثلا نماز را به دليل اين كه خشوع اصل آن است ترك نمىكنند ، كه اگر آن اصل تحقق يافت ديگر ركوع و سجود اهميّتى ندارد ، چنان كه بعضى از متصوّفه تصوّر مىكنند ، كه مىبينى حدود شرعى را محترم نمىشمارند بدين پندار كه اين حدود وسيلههايى براى رسيدن به حق است ، و آنان به وسايلى ديگر به