تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نظام حكومت در اسلام (فارسى) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
افراد باتجربه در آن امور قرار دهند . بعضى از مورخين اين تجزيه را از جمشيد مىدانند ، امام ( عليه السلام ) در عهدى كه به مالك اشتر مرقوم داشته آن را امضا فرموده و چنين نوشته‌اند : واجعل لرأس كلّ أمر من أمورك رأساً منهم ، و نيز در آن عهدنامه مرقوم فرموده : و اعلم أنّ الرعيّة طبقات لايصلح بعضها إلّا ببعض و لاغنى ببعضها عن ، بعض فمنها جنود الله و منها كُتّاب العامّة و الخاصّة ، و منها قُضاة العدل . « 1 » مرحوم آيت‌الله نائينى نوشته‌اند : « اندراج تمام شعب وزارتخانه‌هاى حاليه و دُوَل متمدّنه در اصناف مذكوره ظاهر است » . تا آنكه مىفرمايد : « بعد از فرمايشات براى منتخبين به جهت رياست هر يك از اصناف مذكوره اوصافى اعتبار فرموده چنانچه مرحوم آيت‌الله العظمى سيدنا الاستاذ العلامه آقاى ميرزاى شيرازى غالباً به مطالعه اين فرمان مبارك و سرمشق گرفتن از آن مواظبت مىفرمود ، همين طور تمام مراجع امور شرعى و سياسى ، هر كس به اندازه مرجعيتش ، اين روش پسنديده را از دست نداده و اين فرمان مبارك را به نقل موثقين ، اروپائيان ترجمه‌ها نموده و در استنباط قوانين سرمشق خود ساخته‌اند ، كان لم‌يكن نشمارند » . « 2 » آنچه از اخبار و روايات استفاده مىشود ، اين است كه اسلام به وظايفى كه به‌عهده چند وزارتخانه است اهميت بيشترى مىدهد :

1 . وزارت فرهنگ

جهل و نادانى منشأ تمام بدبختىها است . جهل ملت به وظايف و حقوق عمومى سبب مىشود كه انسان آزادى خدادادى و مساواتش را در جميع امور - با همه ، حتى زمامداران - را فراموش كند و جهل است كه سبب مىشود انسان بت‌پرست شود و
هامش
( 1 ) . نهج‌البلاغه ، قسمت دوم ، نامه 53 . ( 2 ) . تنبيه‌الامه ، ص 104 .