هر جا يابيد به قتل برسانيد و آنها را دستگير و محاصره كنيد و هر سو در كمين آنها باشيد » « 1 » - بر پيامبر ( ص ) نازل شد . بنابراين ، دست برداشتن از دعوت به سوى حق - اگر چنين باشد - به خاطر مصلحتى مهمتر بوده است .
3 ) قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُمُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ ؛ « بگو : اى مردم به حقيقت ( كتاب و رسول ) حق از جانب خدايتان براى شما آمد ، پس هر كس هدايت يافت نفعش بر خود اوست و هر كس به راه گمراهى شتافت زيانش بر خود اوست و من نگهبان شما ( از مؤاخذه خدا ) نيستم » « 2 » .
مدّعا : عبارت وَ مَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ با وجوب امر به معروف و نهى از منكر منافات دارد .
پاسخ : اين آيه دلالت دارد پس از دعوت به حقّ و تبيين مواردى كه ديندارى به آن ضرورى است ، يا انجام و ترك آن لازم است ، افراد در انتخاب خود مختارند ، و هيچكس نمىتواند آزادى انتخاب را از ديگرى سلب كند ؛ و كردار آنان بر گردن پيامبر ( ص ) نيست و خود مسؤول عملكردشان هستند ؛ پس هر كه قول حق و درست را پذيرفت ، هدايت يافته و منافع آن از ثواب و . . . به خودش بازمىگردد ، و كسى كه گمراه شود خود را به بيراهه برده است ؛ زيرا ، بهخاطر آن مجازات مىشود .
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) : 5 .
( 2 ) . يونس ( 10 ) : 108 .