« از داوود بن فرقد روايت شده كه ياران پيامبر ( ص ) از سعد بن عباده پرسيدند : اى سعد ! اگر بر روى همسر خود فردى را مشاهده كنى با او چه خواهى كرد ؟ سعد در پاسخ گفت : با شمشير او را از پاى درخواهم آورد . در اين هنگام پيامبر ( ع ) وارد شد و فرمود : اى سعد ! چه شده است ؟ گفت : از من پرسيدند اگر بر روى همسر خود كسى را بيابى چه مىكنى ؟ گفتم او را با شمشير از پاى درخواهم آورد . پيامبر ( ص ) فرمودند : اى سعد ! براى آوردن و اقامهى چهار شاهد چه خواهى كرد ؟ سعد پرسيد : اى رسول خدا ! بعد از اين كه با چشمانم صحنه را ديدم و خدا هم بدان علم دارد ، باز هم چهار شاهد لازم است ؟ پيامبر ( ص ) فرمودند : آرى ؛ زيرا ، خداوند براى هر چيزى حدّى قرار داده و براى كسى كه از آن حدّ تجاوز كند نيز حدّى قرار داده است » .
پس ، بايد قدر متيقن را گرفت ؛ و متيقّن كسى است كه امور به دست او است ، يعنى حاكم شرعى .
4 ) روايات پيش گفته دلالت دارد حاكم شرع ، خليفهى رسول خدا ( ص ) است ؛ و واضح است كسى را جانشين كسى قرار دادن - با ملازمت بين - نشاندهندهى آن است كه وظيفهى رسول خدا ( ص ) - به خاطر حفظ مصلحت عامه ، دفع فساد و انتشار فجور - براى او نيز ثابت است . اقامهى حدود نيز يكى از آن وظايف است . بدين ترتيب روشن مىشود مىتوان به اخبار دالّ بر اين كه حاكم شرعى در زمان غيبت مجرى حكم و رئيس اسلام است ، استدلال كرد .
امر به معروف و نهى از منكر (فارسى) — صفحة 181
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص١٨١