مرتبه پيشين نيست . عين اين وجه در رعايت ترتيب بين مراتب مرتبه سوم - انكار با دست - بيان شده است .
امّا دو مرتبهى اوّل ، وجهى بر لزوم رعايت ترتيب بين آنها نمىبينم ، به خصوص كه اذيت برخى مراتبِ مرتبهى اوّل نسبت به برخى اشخاص از اذيت مرتبهى دوم بيشتر است ؛ به عنوان مثال ، كنارهگيرى و ترك مجالست براى عدّهاى از برخى سخنان ، سختتر است . بنابراين ، قول به تخيير ميان دو مرتبهى اوّل بلكه جمع بين آن دو در برخى موارد ، و ترتيب بين آن دو و بين مرتبه سوم ، البته با رعايت ايسر فالايسر ، در همه مراتب قوىتر است . اين مطلب از جمع ميان حقوق ، و از آيهى كريمهى : فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِى تَبْغِى حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ « 1 » به اعتبار تقديم مصلحت به دست مىآيد ؛ همچنين شايد از آيهى شريفهى : ادْعُ إِلِى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِى هِى أَحْسَنُ « 2 » ، و عملكرد ائمّهى معصومين ( عليهم السلام ) و ماجراى امر به معروف حسنين ( عليهم السلام ) در نحوهى وضو « 3 » اين مطلب به دست آيد .
مسأله پنجم : زخم زدن و كشتن بدون اجازهى امام
اگر امر به معروف و نهى از منكر به زخم زدن يا كشتن نياز
هامش
( 1 ) . حجرات ( 49 ) : 9 .
( 2 ) . نحل ( 16 ) ، 125 .
( 3 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 3 ، ص 168 .