17 . اگر شخصى كه توجّه به امور مسلمين ندارد و اين فريضهى عظيم را انجام نمىدهد ، متصدّى منصب زعامت و مرجعيت شد ، و به دنيا گرايش داشت و به دربار سلطان آمد و شد مىكردند ، بر آحاد مسلمانان - و در صدر آنان علما ، مدرّسان ، فضلا و محصّلان - واجب است اين وظيفه را انجام دهند ؛ و او را از آنچه در آن است نهى كنند ؛ اگر نپذيرفت ، همهى مكلّفان بايد از او كنارهگيرى كنند . از او دانش فرانگيرند . پشت سر او نماز نخوانند و با او رفت و آمد ننمايند . به دليل :
الف ) حديث نبوى : « العُلَماءُ امَنَاءُ الرّسُل عَلَى عِبادِ الله عزّ وَجَل مَا لَم يُخالِطُوا السّلطَان ، فَإذَا فَعَلُوا ذلِكَ فَقَد خانُوا الرّسُل ، فَاحذروُهُم وَاعتزلُوهُم » « 1 » ؛
هامش
( 1 ) . روايت فوق در المحجة البيضاء ، فيض كاشانى ، ج 1 ، ص 144 با اين عبارات آمده و متقى هندى در كنزالعمال ، ج 10 ، ص 204 ، آن را نقل كرده است . در اصول كافى از امام صادق ( ع ) از رسول خدا ( ص ) نقل شده است : « الْفُقَهَاءُ أُمَنَاءُ الرّسُلِ مَا لَمْ يَدْخُلُوا فِى الدّنْيَا . قِيلَ : يَا رَسُولَ اللّهِ وَمَا دُخُولُهُمْ فِى الدّنْيَا ؟ قَالَ اتّبَاعُ السّلْطَانِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ فَاحْذَرُوهُمْ عَلَى دِينِكُمْ » ( دانشمندان فقيه و مجتهد تا هنگامى كه وارد دنيا نشدهاند ، امين پيغمبران خدا هستند . عرض شد : معناى ورودشان در دنيا چيست ؟ فرمود : پيروى از سلطان . پس ، چون چنين كنند ، نسبت به دينتان از ايشان بر حذر باشيد ) ؛ نك : اصول كافى ، ج 1 ، ص 46 ، ح 5 .