ج : باسمه جلت اسمائه
مطمئناً امام على عليه السلام به سپاه اسامه نپيوسته است . اين موضوع از دو حالت خارج نيست : يا اينكه اين نپيوستن واجب و جائز بوده و يا اينكه حرام بوده است .
اگر مورد اول باشد كه اشكالى ايجاد نمىشود و اگر بگوييم مورد دوم بوده در اين صورت مخالف فرموده رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىباشد كه « على عليه السلام همراه حق است و حق همراه اوست » ، و نيز اين فرموده كه « او [ على ] همراه قرآن است و قرآن همراه او مىباشد » . اضافه مىكنم كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نقل نشده كه او را مانند ديگران از نزد خود بيرون كرده و اجازه نشستن در كنار بستر خود را هنگام احتضار به او نداده باشد ، نيز هيچ يك از مسلمانان ادعا نمىكند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم هنگام مرگ از او ناراضى بوده در صورتى كه اين مطلب در مورد ديگران گفته شده است .
محبت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به زهرا عليها السلام و على عليه السلام
س 129 : پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايند : « فاطمه را از همه بيشتر دوست مىدارم و على را از همه گرامىتر مىدانم » « 1 » ، مفهوم اين روايت چيست ؟
ج : باسمه جلت اسمائه
به نظر مىآيد كه نوعى ملازمت ميان دوست داشتن يك چيز و
هامش
( 1 ) . فاطمة أحبّ إليَّ ، وعليٌّ أعزّ عليَّ ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 202 ؛ منتخب كنزالعمال ، ج 5 ، ص 97 ؛ ينابيع المودة ، ج 2 ، باب 56 ، ص 79 . .