( كفروا ) : كفر در لغت به معنى پوشاندن است . « 1 » به كشاورز هم كافر مىگويند زيرا دانهها را در زير خاك پنهان مىكند . أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ « 2 » ؛ كشاورزان از محصول آنها تعجب كردند . علت اين كه به فردى كه منكر خداوند است كافر مىگويند اين است كه حق را مىپوشاند و به زبان نمىآورد .
اگر ( كفروا ) را به معنى ماضى بگيريم ، معنى آيه اين مىشود كه كسانى كه ايمان آوردند ، سپس كافر شدند ، همانند مرتد كه ايمان مىآورد و بعد كافر مىشود كَيفَ يهْدِي اللّهُ قَوْمًا كَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ « 3 » ، خداوند چگونه قومى را كه بعد از ايمان آوردن كافر شدند ، هدايت كند و شاهد بر آن ( كفروا بعد ايمانهم ) است . اما اين آيه ( ان الذين كفروا ) چنين نيست بلكه ( كفروا ) دراينجا به معنى ( الكافرين ) است ، يعنى كافران آنهايى هستند كه چه انذار بشوند يا نشوند ايمان نمىآورند .
حال سؤالى مطرح مىشود كه مسلمين از اول كه مسلمان نبودند ، بلكه اول دعوت پيامبر را شنيدند و بعد ايمان آوردند . اصلًا مگر فلسفه بعثت پيامبران انذار و تبشير نيست ؟ حال اين آيه چگونه مىفرمايد انذار بكنى يا نكنى فايدهاى به حال آنها ندارد ، زيرا آنها ايمان نمىآورند ؟
عدهاى براى حل اين مشكل راه حل را درمحدود كردن آيه به
هامش
( 1 ) . راغب ، مفردات ، ذيل ماده « كفر » .
( 2 ) . سوره حديد ، آيه 20 .
( 3 ) . سوره آل عمران ، آيه 86 .