رايحه خوش به مشام ميرسد ؛ اگر در فصل گرما باشد آن شب خنك است و اگر در فصل سرما است آن شب گرم است ؛ شبى است كه نه گرم است و نه سرد و صبح آن شب خورشيد بدون شعاء طلوع مىكند و . . . . « 1 »
البته بايد توجه داشت كه اين نشانهها كلى و عمومى نيستند و نميتوان بر اساس اين نشانهها شب قدر را بهطور قطع تعيين كرد ، چون سند برخى از اين روايات ضعيف است و تعدادى از آنها در منابع روايى اهل سنت آمده است و لذا قابل اعتماد نيستند .
يكى از مفسران معاصر ميگويد : « ليلة القدر نامى است كه خداوند بر آن شبى گذاشت كه نزول قرآن را آغاز كرد و پيش از اين چنين نامى مطرح نبوده و مسلمانان از آن اطلاع نداشتند و ناميدن اين شب با نام قدر براى تشويق مسلمانان بوده تا آن را بشناسند ، براى همين بعد از اين آيه فرموده : وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيلَة الْقَدْر . « 2 »
آيه دو
وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيلَة الْقَدْرِ ؛ و تو چه ميدانى شب قدر چيست ؟
عموم مفسران اين آيه را اين گونه تفسير كردهاند كه خداوند ميخواهد عظمت و اهميت شب قدر را بفهماند . اين آيه مانند آيات ابتداى ( 1 تا 3 )
هامش
( 1 ) . ر . ك : على بن جمعه ، نور الثقلين ، ج 5 ، صص 623 - 632 ؛ سيوطى ، الدرالمنثور ، ج 8 ، صص 522 - 530 ؛ بحرانى ، البرهان ، ج 8 ، صص 334 - 339 .
( 2 ) . ابن عاشور ، التحرير والتنوير ، ج 30 ، ص 403 .