اينجا مطرح مىشود اين است كه اعتقاد به آغاز نزول قرآن در ماه رمضان با ديدگاه مشهور شيعه درباره بعثت پيامبر ( ص ) ناسازگار است . شيعه معتقد است بعثت پيامبر اكرم ( ص ) در ماه رجب به وقوع پيوست و همانطور كه ميدانيد ، بعثت پيامبر توأم با نزول آياتى از سوره علق بوده است . بنابراين به اعتقاد شيعه ، قرآن براى اولين بار در ماه رجب نازل شده است ؛ در حالى كه همه قرآن پژوهان آغاز وحى را در ماه رمضان دانستهاند .
براى حلّ اين تعارض و ناسازگارى ، نظريات مختلفى ارائه شده است و به نظر ما ، صحيحترين ديدگاه اين است كه : آغاز وحى رسالى ( بعثت ) در 27 رجب ، 13 سال پيش از هجرت ( 609 ميلادى ) بوده است ، ولى نزول قرآن به عنوان كتاب آسمانى سه سال بعد ، در ماه مبارك رمضان ، شروع شد و بدين ترتيب سه سال بين وحى اول و دوم فاصله افتاد . اين سه سال را به نام « فترت » ميخوانند . پيامبر اكرم ( ص ) در اين مدت دعوت خود را سرّى انجام ميداد .
پس با تفاوت گذاشتن بين وحى رسالى ، كه توسط آن پيامبر ( ص ) به رسالت مبعوث شد و وحى قرآنى ، كه پس از سه سال آغاز شد ، ميتوان به اين شبهه پاسخ گفت .
مطلب ديگر در اين باره اين است كه در چه شبى از ماه رمضان قرآن نازل شد ؟ به عبارت ديگر ، شب قدر چه شبى است ؟ در خود قرآن شب قدر تعيين نشده است ، پس بايد به كلام معصومين ( ع ) مراجعه نمود . در اين مورد نيز نظر شيعه و سنى متفاوت است . شب قدر نزد شيعه بين سه شب مردد است : شب 19 و 21 و 23 . البته روايات مربوط به شب 23
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 473
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٧٣