آيات سى و سه و سى و چهار
يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ * فَبِأَي آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
اى گروه جن و انس اگر ميتوانيد از اطراف زمين و آسمان فرار كنيد ، فرار كنيد . شما كجا ميخواهيد برويد كه خدا نباشد ؟ هر جا برويد حسابگر نيز آنجا حضور دارد . شما فقط در صورتى ميتوانيد از چنگال عدالت الهى فرار كنيد كه قدرتى ما فوق قدرت الهى داشته باشيد و معلوم است كه چنين قدرتى براى هيچ كس متصور نيست . پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار ميكنيد ؟
عدهاى اين آيه را مربوط به قيامت ندانستهاند و آن را از آياتى دانستهاند كه نشانگر اعجاز علمى قرآن است . وقتى ماهواره و قمر مصنوعى اختراع شد ، عدهاى اين آيه را چنين تفسير كردند كه خداوند ميفرمايد : شما بدون وسيله و امكانات نميتوانيد از اقطار آسمانها و زمين عبور كنيد مگر اينكه سلطان و قوتى داشته باشيد و آن قوت همين ابزار و ماهوارههاى فضايى است كه انسان ميتواند با آنها به آسمان برود . سلطان يعنى آن علم و تكنولوژى كه انسان به وسيله آن ميتواند فضا را تسخير كند .
چنين تفسيرى مناسب قرآن نيست . درست نيست كه ما قرآن را كوچك و كوچك كنيم و بگوييم منظور از اين آيه ، ماهواره است .
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 337
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٣٧