تمام موجودات ، اصل هستى و احتياجات خود را از خداوند ميگيرند و به زبان حال طلب ميكنند .
كُلَّ يوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
اين عبارت ، عبارت عجيبى است . بعضى گفتهاند اين آيه در حقيقت ، جوابِ يهوديان است كه معتقدند خداوند در شش روز جهان را آفريد و روز شنبه خسته شد و دست از كار كشيد و به استراحت پرداخت .
به همين جهت ، يهود معتقد است كار كردن روز شنبه حرام است . ميگويند : در اين روز خداوند استراحت كرده است و ما نيز بايد استراحت كنيم . باز خداوند از قول يهود نقل مىكند كه : وَقَالَتِ الْيهُودُ يدُ اللّهِ مَغْلُولَة غُلَّتْ أَيدِيهِمْ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْ بَلْ يدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ . « 1 » و يهوديان گفتند : دست خدا بسته است . دستهاى خودشان بسته و بياقتدار باد و به سزاى آنچه گفتند لعنت بر آنان باد ! بلكه هر دو دست خدا باز است و قدرتش بيكران . . .
خداوند در اين آيه گويا به يهود و همه كسانى كه مثل آنان فكر مىكنند جواب ميدهد كه خداوند هيچگاه خسته نميشود و هميشه در كار است و هر روز كارهايى بديع و متفاوت از قبل انجام ميدهد . خداوند در هر لحظه و هر روز نعمتهايش را بر بندگان ارزانى مىكند ، روزى و حيات ميدهد ، جان ميدهد و جان ميستاند ، ماه و آفتاب را ميچرخاند . هر تغييرى كه در عالم مشاهده ميكنيد مستند به خداوند است . دست خدا بسته نيست ، خداوند هميشه و همواره فياض و خلاق
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 64 .