تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 313

مساهمون:

ص٣١٣
خلقت جن از آتش اشاره مىفرمايد و به همين جهت عدهاى احتمال داده‌اند كه مراد از اين دو گروه ، جن و انس باشد و در حقيقت آيات بعدى را قرينه قرار داده‌اند براى فهم اين آيه . خداوند پس از ذكر نعمت‌هايش ، خطاب به جن و انس مىفرمايد : كداميك از نعمت‌هاى پرودگارتان را تكذيب ميكنيد ! آلاء يعنى نعمتها . در روايات متعدد آمده است كه وقتى در تلاوت سورهء الرحمن به اين آيه شريفه رسيديد ، مستحب است پس از آيه بگوييد : لا بشىءٍ من آلاءِ رَبّى اكذّب ؛ يعنى خدايا من هيچيك از نعمت‌هاى تو را فراموش و تكذيب نميكنم . روايت ميفرمايد : هر كس در هر بار كه اين آيه قرائت شود ، اين جمله را تكرار كند ( در مجموع ، آيهء فَبِأي آلاء ربّكُما تُكَذِّبان ، 31 بار تكرار شده است ) خداوند قلم عفو بر گناهان او ميكشد و او را مورد عفو خود قرار ميدهد . « 1 » آيه چهارده الى شانزده خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ * وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ * فَبِأَي آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ خداوند ، انسان را از گل خشكيدهاى سفالمانند آفريد و جن را از تشعشعى از آتش خلق كرد . پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار ميكنيد .
هامش
( 1 ) . اين حديث از امام صادق ( ع ) ، در بحار الانوار ، ج 92 ، صفحه 306 نقل شده است .
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 313 | السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي