تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
كنيد . آن‌هايى كه على بن ابيطالب ( ع ) را رها كردند و دنبال معاويه رفتند ميزان نداشتند . كسانى كه پيامبر را با ابوجهل مقايسه كردند به دليل اين بود كه ميزان را نشناخته بودند . با محور قرآن دادن عدل و عدالت ، تمام مشكلات جهان حل مىشود . بعد خداوند فرموده است : آيات هشت و نه أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ * وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ خداوند ميزان را قرار داد تا در وزن كردن خلاف نكنيد و ترازو را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد . اگر انسان عدالت را رها كند گمراه مىشود . ميزان يعنى آنچه حق و باطل را از هم جدا مىكند . « تطغوا » به معناى هلاكت است . اگر انسان روى عدالت حركت نكند هلاك مىشود . رعايت عدالت در اجتماع و كمفروشى نكردن نيز مصداقى از همين معناى كلى است . آيه ده الى دوازده وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ * فِيهَا فَاكِهَة وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ * وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيحَانُ و زمين را براى آدميان آفريد . در آن ميوهها و نخلهايى با خوشههاى غلافدار است . و دانههاى سبوسدار [ با برگ و كاه ] و گياهان خوشبو .