كرديد . ضمير در ( به ) به ( ما وراء ) بر مىگردد و ضمير در ( منهن ) به زنهايى بر مىگردد كه گفته شد جزو زنانى نيستند كه بر شما حرامند و لذا مىتوانيد با آنان ازدواج كنيد .
شيعه معتقد است اين آيه مربوط به متعه است . « 1 » فرق مهر در متعه و مهر در ازدواج دائم اين است كه در متعه ، مرد فقط آن مقدارى را مديون است كه استمتاع كرده است و اگر زن حاضر به استمتاع نشود ديگر مرد مديون نيست . حتى اگر مدت متعه مثلًا سه ماه بوده و زن يك ماهش را حاضر به استمتاع شود ، مرد فقط به همان اندازه بدهكار است . اما در ازدواج دائم به محض اين كه عقد خوانده شود ، مرد نصف مهر را بدهكار مىشود و اگر نزديكى كند نصف ديگر را هم بدهكار خواهد شد ، مگر اين كه زن ناشزه شود .
برخى از علماى شيعه از ( فاتوهن اجورهن ) نيز استفاده كرده و گفتهاند اجرت مربوط به پولى است كه زن در متعه مىگيرد ، و به پولى كه زن در ازدواج دائم مىگيرد ، اجرت گفته نمىشود ، بلكه مهريه نام دارد . « 2 »
سنىها اين نظر را رد كرده و گفتهاند در قرآن ، اجرت در مهر استعمال مىشود و مربوط به متعه نيست . « 3 » استمتاع را هم قبول ندارند و مىگويند استمتاع در زن دائم هم هست . تفاسير عامه يا مىگويند اساساً در اسلام متعه نبوده و يا ادعا مىكنند كه بوده ولى نسخ شده
هامش
( 1 ) . حر عاملى ، وسائل الشيعه ، ابواب المتعة ؛ مجلسى ، بحار الانوار ، ج 23 ، ص 73 ، 76 ، 79 .
( 2 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 3 ، ص 166 .
( 3 ) . طبرى ، جامع البيان ، ج 5 ، ص 18 .