اين مقدمه مختصر براى اين بيان شد كه شبههاى در ذهن افراد در اين باره ايجاد نشود .
ازدواج با ملك يمين ( كنيز )
آيه شريفه از زنان شوهردار كه ازدواج با آنها حرام است ، ملك يمين را استثناء مىفرمايد . در اين باره دو معنا ارائه شده است كه يكى از آنها را آقاى طباطبايى در تفسير خود پذيرفته است . بر اساس آن ، معنا چنين است كه اگر كسى بردهاى داشته و او را شوهر داده و پس از مدتى تمايل به همبسترى با او را داشته است ، مىتواند او را از شوهر گرفته و مدتى استبراء كند تا يقين به عدم حاملگى پيدا كند و پس از آن با او همبستر شود . « 1 »
معناى ديگر اين است كه وقتى كنيزها در جنگ اسير مىشدند بعضىهايشان حامله بودند در روايت آمده است كه پيامبر اكرم ( ص ) دستور داد تا اعلام كنند در صورت حامله بودن حق نزديكى با آنها را نداريد تا زمانى كه وضع حمل كنند و اگر حامله نيستند بايد استبراء كنيد تا يقين كنيد رحمشان پاك است . « 2 »
مرحوم آقاى طباطبايى مىگويد : اولًا اين روايت ضعيف است ، ثانياً تخصيص بلامخصص لازم مىآيد ، چرا كه آيه مربوط به ملك يمينى است كه شوهر داشته و در حال جنگ اسير شده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . طباطبايى ، الميزان ، ج 4 ، ص 267 .
( 2 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 3 ، ص 167 و روايتى به همين مضمون از امام صادق نقل شده است : ر . ك : تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 232 .
( 3 ) . طباطبايى ، الميزان ، ج 4 ، ص 268 .