عامه به ما اشكال مىكنند و مىگويند اگر اين آيه مربوط به متعه است پس بر اساس لَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ فِيمَا تَرَاضَيتُم بِهِ مِن بَعْدِ الْفَرِيضَة بايد مرد و زن بتوانند به تمديد مدت توافق كنند . « 1 » ما پاسخ مىدهيم آيه مربوط به متعه است اما عبارت فوق درصدد بيان اين نكته است كه مرد اگر مدت را بخشيد زن مىتواند قبول كند و زن اگر مبلغ را بخشيد مرد مىتواند بپذيرد ؛ نه اين كه مرد و زن هر دو توافق كنند كه يك مقدار مبلغ را اضافه كنند و مدت را تمديد نمايند . آيه هيچ اشارهاى بر اين نكته ندارد كه بدون تجديد عقد مىتوان مدت آن را تمديد كرد .
ما بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه هر مقدار كه اديب باشيم و داراى قريحه و ذوق باشيم ، از روايات اهل بيت ( ع ) در معناى آيات مستغنى نيستيم و آنها كه بدون توجه به سخنان و روايات اهل بيت ( ع ) آيات را معنا كردهاند ، گاه به بيراهه رفته و بر خلاف معناى حقيقى آيه را تفسير كردهاند . بالأخره مطابق حديث ثقلين كه متواتر ميان سنى و شيعه است ، اهل بيت و عترت پيامبر اكرم ( ع ) در كنار قرآن مورد تأكيد و سفارش پيامبر اكرم ( ص ) مىباشند و آنان به آنچه نازل شده است آگاهترند و به تعبير ديگر : اهل بيت آگاهترند به آنچه در بيت است ( اهل البيت ادرى بما فى البيت ) . « 2 »
إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا : خداوند بسيار دانا و حكيم است و احكام خداوند از روى حكمت و مصلحت است .
هامش
( 1 ) . طبرى ، جامع البيان ، ج 5 ، ص 20 .
( 2 ) . مجلسى ، بحارالانوار ، ج 53 ، ص 283 و ج 63 ، ص 33 .