حتى پدر يا برادر آن زن ، او را مىكشتند . در اوايل انقلاب گزارش داده شد كه در برخى مناطق عربنشين خوزستان ، به صرف اتهام زنا بدون دادگاه و شاهد ، دختر را مىكشند .
حتى اتفاق افتاده كه پدر ، پسرش را ترغيب مىكرد تا خواهرش يا مادرش را بكشد و وقتى او را دستگير مىكردند ، پدر كه ولى دم بود مىگفت من راضى هستم و پسرم را بخشيدم .
در برابر اين قبيل رفتارها آيه شريفه مىفرمايد : بايد چهار شاهد گواهى دهند ، آن هم به طور ويژه و با شرايط خاص از جمله اين كه بايد عمل زنا را ديده باشند - كه به ندرت اتفاق مىافتد - در حقيقت خداوند خواسته است نواميس مردم حفظ شود و كسى نتواند آبروى مردم را زير سؤال ببرد . تعداد شاهدان نبايد كمتر از چهار نفر باشد . حتى اگر سه نفر هم باشند ، نه تنها كفايت نمىكند بلكه به اين سه شاهد حد قذف مىزنند . در روايت آمده است كه سه نفر نزد حضرت امير المومنين ( ع ) آمده و گفتند فلان زن با فلان مرد عمل زنا كرده است . حضرت فرمود : شاهد چهارم كجاست ؟ گفتند : مىآيد ، كارى داشت ، رفت كارش را انجام دهد و بعد بيايد . حضرت دستور دادند به اين سه نفر هر كدام هشتاد تازيانه حد قذف بزنند . فرمودند : شاهدها در اينجا بايد متوالى باشد . « 1 » اين به خاطر آن است كه هر كس به سادگى به ديگرى تهمت زنا نزند .
فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيوتِ حَتَّىَ يتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يجْعَلَ اللّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا :
هامش
( 1 ) . شيخ طوسى ، تهذيب الاحكام ، ج 10 ، ص 50 .