بدانيم ، اين اشكال به قوت خود باقى است .
ممكن است براى اين كه اين آيه با فقه ما تطبيق كند بر آن قيدهايى وارد كنيم و بگوييم آيه در صدد بيان مواردى است كه ميت ، وارث صغير و غايب ندارد و يا همگى راضى به اين تقسيم و پرداخت هستند . اما دوباره اين سؤال مطرح مىشود كه اين سه قيد را از كجا و به چه دليل بر آيه تحميل كردهايد ؟
ابن عباس و برخى از مفسران ، آيه را اينگونه تفسير كردهاند كه منظور از « حضرته القسمة » ، « حضرته الوفاة » است ، يعنى وقتى هنگام وفات و وصيت رسيد ، افراد ياد شده از اقوام را فراموش نكنيد و چيزى براى آنان ( از ثلثِ مال ) وصيت كنيد . « 1 »
تأثير رفتار والدين در زندگى فرزندان
آيه نه
وَلْيخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُواْ مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّية ضِعَافًا خَافُواْ عَلَيهِمْ فَلْيتَّقُوا اللّهَ وَلْيقُولُواْ قَوْلًا سَدِيدًا ؛ و كسانى كه اگر پس از خود فرزندانى ناتوان باز گذارند بر [ بينوايى و تباه شدن ] آنان بيمناكند ، بايد [ درباره يتيمان ] بترسند و از خدا پروا كنند و سخنى راست و استوار گويند ( و روشى درست پيش گيرند ) .
هامش
( 1 ) . طبرسى ، مجمع البيان ، ج 3 ، ص 28 .