از روى ستم و تعدّى مىخورند ، نه در ازاى خدمتى كه انجام مىدهند . چون يتيم مدافع ندارد ، در آن مال تصرف كرده و آن را مىخورند .
آيه به جاى اين كه بفرمايد در قيامت اينها دچار عذاب مىشوند ، مىفرمايد در همين دنيا آتش مىخورند . آيه شريفه را به دو گونه مىتوان تفسير كرد :
الف ) اين غذايى كه از مال يتيم فراهم شده در قيامت تبديل به آتش خواهد شد ، به همين خاطر تعبير شده است كه آنها آتش مىخورند ؛
ب ) همين غذايى كه از مال يتيم به شكل حرام فراهم شده ، صورت واقعى آن آتش است و در همين دنيا كسانى كه مال يتيم را مىخورند ، ظاهراً در حال خوردن غذا هستند ، ولى در واقع در حال خوردن آتش هستند . ظاهراً روايت هم در اين زمينه وجود دارد كه موجودات اين عالم داراى دو صورت و وجهه ظاهر و باطن هستند ، به تعبير ديگر يك صورت مادى و يك صورت برزخى دارند كه هر دو صورت را بالفعل در دنيا دارا هستند ، ولى آنچه ما در اين دنيا مشاهده مىكنيم ، همان صورت مادى اشياء است ، نه صورت برزخى و واقعى آن - و اينگونه نيست كه اين صورت در آخرت شكل بگيرد ، بلكه در همين دنيا شكل مىگيرد .
اگر چشم برزخى انسان باز شود همه اشياء و افراد را به شكل واقعى خود خواهد ديد ، همانگونه كه در قيامت همه ما به شكل واقعى خود محشور خواهيم شد . درست است كه در روايت آمده است كه انسانها در قيامت به شكل دنيايى خود هستند به گونهاى كه اگر او را ببينند مىگويند : « هذا هو » : اين همان است اما در واقع شكل
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٩٤