مرحوم آقاى طباطبايى معتقد است اين آيه در اينجا به عنوان مقدمه ذكر شده است تا در آيات بعد نظام ارث و احكام آن بيان شود . « 1 »
نكتهاى كه در اين آيه وجود دارد اين است كه زنها نيز بهره و سهمى از ارث دارند و اين تفكر كه مالى كه زن مىبرد از خانواده بيرون رفته و مثل مال تلف شده است ، مردود شمرده شده است .
پيامبر ( ص ) مىخواهند بفرمايند كه دختر نيز اولاد شما و پاره تن شماست و نبايد او را از ارث محروم كنيد . در دوران جاهليت نه تنها به زن ارث نمىدادند به بچه هم ارث نمىرسيد ، در حالى كه اسلام مىفرمايد به هردو بايد ارث داد و حتى اگر بچه در رحم مادر باشد نيز بايد ارث او را كنار گذاشت . « 2 »
نكتهاى در اين آيه هست كه بايد مورد توجه قرار گيرد . در زمان پيامبر اكرم ( ص ) شخصى باغ خوبى را احداث كرده بود و خواست آن را خدمت آن حضرت تقديم كند . پيامبر ( ص ) به او فرمود آيا جز اين باغ سرمايه ديگرى هم دارى ؟ گفت نه اين ثمره عمر و زحمات من است . پيامبر به او فرمود : اولاد دارى ؟ گفت آرى ؛ خدا كريم است و آنها را يارى مىكند . حضرت فرمودند آيا مىخواهى باغت را در راه خدا به من بدهى و فرزندانت را گدا و بدون بضاعت تحويل جامعه دهى ؟ اين باغ را براى اولاد خود بگذار .
شايد وجه هدايت آيه شريفه اين باشد كه براى بازماندگان و
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . ر . ك : محقق حلى ، شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 16 ؛ البته اگر زنده به دنيا بيايد ارث به او يا ورثهاش تعلق مىگيرد .